Архив сурат

Пискент туманидан Иккинчи жаҳон урушига чақирилган Анорқул Ҳотамов Берлингача бориб, соғ-омон қайтган юртдошларимиздан бири. Ҳа, Анорқул отага шундай бахт насиб қилди. Яратганга шукр, тўрт йил қонли жангларда қатнашиб, эсон-омон ўз Ватанига қайтиб келган инсонлардан.

– Урушга чақирилганимда энди 20 ёшда эдим, – дейди Анорқул ота. – От минишни яхши кўрардим. Менга ўхшаган йигитлардан 200 нафарини танлаб, ҳар биримизга биттадан улов беришди. Отлиқ аскарлар дивизияси каби шуғуллана бошладик. 1941 йилнинг декабрида Чимкентга бордик. У ердан Ворошиловград шаҳрига юборишди. Сўнгра Украинанинг Донецк шаҳрига, Белоруссияга жўнатишди. Беш ойлик қайта ҳарбий тайёргарликдан сўнг, 2-Белоруссия фронтининг 33-танк бригадасида жангга кирдик.

Маълумки, Иккинчи жаҳон урушида маршал К. Рокоссовский қўмондонлигидаги 2-Белоруссия фронти туб ўзгаришлар даврини бошлаб берганди. Оддий аскар А.Ҳотамов ва у билан урушда қатнашган юзлаб ўзбек йигитлари бу нуфузли ҳарбий қисмда урушнинг сўнгги кунларигача жасорат кўрсатишди.

Анорқул ота хизмат қилаётган двизиянинг штаби 1942 йилнинг июнь ойларида Белоруссия ўрмонларида жойлашади. Кутилмаганда душманнинг ҳаво ҳужумига учраб, кўпчилик ҳалок бўлади. Кейин орқага чекина бошлашади, лекин душманнинг зарбалари тобора кучаяверади. Ҳар куни юзлаб кишилар ҳалок бўларди. Анорқул отанинг двизияси катта талафот кўриб, ичкарига чекинарди. Қаҳратон қиш кирганлиги боис, бутун фронтда машаққатли кунлар бошланди.

Окопларда жангчилар устидан ўқлар визиллаб учарди. Бир зумга бўлсада, кўзни юмиб ҳам бўлмасди.Кечаю кундуз шундай аҳвол. Бугун ёнингда бўлган сафдошинг эртага бўлмаслиги мумкин. Қорин тўйиб нон ейиш, бирпас мизғиб олиш хаёлдаги орзу эди. Фақат бир неча кундан кейингина бутун фронт бўйлаб душманга қарши ҳужумга ўтилди. Хайрият олдинга қараб юриш бошланди. Белоруссия ва Украина ерлари, Болтиқбўйи республикалари немис босқинчиларидан озод қилинди. Анорқул ота двизияси Польша ва Чехословакиядаги жангларда ҳам иштирок этди. Немис армияси бутун фронт бўйлаб чекина бошлади. Уруш ҳаракатлари Германия ҳудудига ўтди.

1945 йилнинг баҳор ойларида Берлинни эгаллаш учун ҳужум бошланди. Шиддатли жанглардан кейин май ойининг бошида Берлин забт этилди. Немислар томонидан оқ байроқ кўтарилди...

Ҳамма жойда байрам бўлиб кетди. Барча бир-бирини табриклаган, ахир ғалаба нашидаси қўлга киритилди.Ҳамма ўзининг қуроллари билан осмонга ўқ узишарди. Аскар Анорқул Ҳотамов ҳам ана шундай унутилмас лаҳзаларда бевосита иштирок этиш бахтига муяссар бўлганди.

Анорқул ота урушдаги жасорати туфайли II даражали “Улуғ Ватан уруши” ордени, “Берлинни забт этганлиги учун”, “Германия устидан қозонилган ғалаба учун”, “Жасорати учун”, “Жанговар хизматлари учун” ва бошқа ўнлаб медаллар билан тақдирланди.

Урушдан кейин Анорқул Ҳотамов ўзининг қадрдон қишлоғи – Пискент туманидаги Чимқўрғон маҳалласига қайтгач, ҳайдовчилик касбини танлади. Бир умр шу соҳада ҳалол меҳнат қилди. Ҳозир у кишининг ёши юзга яқинлашиб қолган бўлсада, дадил ва тетик бўлиб, нафақат оила аъзолари, балки маҳалладошлари ва ҳузурига ташриф буюрганларга уруш таассуротларини гапириб беришдан чарчамайди. Қўли доимо дуода, Яратгандан юртимиз тинчлиги, халқимиз омонлигини сўрайди.

Ҳаётидан нолимайди. Умр йўлдоши билан етти ўғил ва икки қизни тарбиялаб вояга етказди. Бугун уруш қатнашчиси фарзандлари, набира, чевараю эваралар қуршовида бахтли ҳаёт кечирмоқда.