Фото: «Халқ сўзи»

Нодиржоннинг кўзлари олазарак, келган-кетганлар орасидан отасини излайди. “Дадажон, мени олиб кетинг!” деб кимни кўрса, қўлчаларини узатади. Кўзларидан оқаётган мунчоқдек ёшга қараб эзилиб кетади киши...

Бирдан у югуриб келиб, Халқаро ногиронлар куни муносабати билан болаларга совға улашаётган ҳарбий йигит оёқларини қучоқлади: “Дадажон, мени олиб кетинг!”

Йигит ноқулай ҳолатга тушиб қолди. Тарбиячи келибоқ болани ундан ажратиб олар экан, йигитнинг кўзларидан ёш оқаётганини сезди.

— Бола-да, ҳар кўрган эркакни отам деб ўйлайди, — дейди Қарши Мурувват уйи директори вазифасини бажарувчи Нилуфар Хайруллаева. — Бу ерда 293 нафар ақлий ва қўл-оёғида нуқсони бўлган болалар тарбияланади. Жисмоний ҳолатига қараб уларни гуруҳларга ажратганмиз. Баъзиларининг ота-оналари келиб туради. Лекин кимни кўрса, отасига ўхшатаётган бу бола  ва у каби бир неча тарбияланувчиларимиз ота-оналари умуман хабар олмайди. Тан олиш керак, давлатимиз бундай болаларга меҳр-муҳаббат кўрсатмоқда. Айниқса, Мурувват уйидан  қадами узилмайдиган, қучоғини тўлдириб совғалар кўтариб келаётган ҳомий ташкилотларга ўз миннатдорлигимизни  билдирамиз.

3 декабрь — Халқаро ногиронлар куни муносабати билан ушбу Мурувват  уйида ҳам хайрия тадбири ўтказилди. Унда партиялар, ҳарбий қисм ва бошқа ташкилотлар вакиллари совға-саломлар билан келиб, болажонлар дардини унутишга, мурғак кўнгиларига қувонч олиб киришга муваффақ бўлишди.

— Фарзанд дунёга келдими, демак, унда яшаш ҳуқуқи бор, бу ҳуқуқни чеклашга ҳеч кимнинг ҳаққи йўқ, — дейди 1329-сонли ҳарбий қисм командирининг тарбиявий-мафкуравий ишлар бўйича ўринбосари, майор Маъруф Мусаев. — Бугун Халқаро ногиронлар куни муносабати билан ҳарбий қисмимиз зобит ва аскарлари ташаббуси билан ногиронлиги бор ўғил-қизлар ҳолидан хабар олиш учун келдик. Биз улашган савға-саломлар улар қалбига озгина бўлса-да, қувонч олиб кирган бўлса, бундан жуда мамнунмиз. 

Байрам тадбирида Ўзбекистон олий ҳарбий авиация билим юрти ёш оркестри жамоаси томонидан ижро этилган мусиқалар болажонлар дилини яйратди.

Фахриддин Бозоров, “Халқ сўзи”.